gemeenteraad gorinchem anoniem

 

Gemeenteraad Gorinchem: De echo in de Gorcumse wensput

 

Gemeenteraad Gorinchem: Gorcumse wensput?

De dag waarop je erachter komt dat je eigen gemeenteraadsleden elkaar al give or take acht jaar in een sociale wurggreep houden is toch wel memorabel. Niet à la de verwonderlijke maanlanding – “prachtig, ik weet nog precies waar ik het gekeken heb”. Noch een ramp op grote schaal à la 9/11 – “vreselijk, ik weet nog precies waar ik was toen ik het te horen kreeg”. Maar eigenlijk iets anders, iets dat grenst aan irritatie, weemoed én nieuwsgierigheid – want nu blijkt de gemeenteraad van Gorinchem, die bodemloze wensput voor hoopvolle Gorkummers, al die tijd op sociaal niveau vooral een beerput te zijn geweest: En eindelijk gaat hij open.

 

Gorcumse beerput

De muntjes van tien, twintig en vijftig cent verdwenen samen met de wensen van de burger de put in. En als je roept, dan antwoordt een politiek correcte echo. Want wil jij wat, dan wil jouw favoriete partij dat ineens ook, precies zoals je het gezegd hebt.

 

“Ik wil meer parkeerplaatsen.”

“…meer plaatsen, plaatsen…”

“Ik wil geen windmolens.”

“…geen molens, molens…”

 

Of het dan ook gaat gebeuren, dat weet je niet, maar een kniesoor die daarop let.

Maar wat is een paar dagen geleden gebleken: Er is één vraag waarop de Gorcumse wensput een heel ander antwoord geeft.

 

“Is jullie gedrag wel eens clandestien?”

“…mij niet gezien… mij niet gezien…”

 

 

Want hoewel de raadsleden vrij uniform toegeven dat sociaal wenselijk gedrag in de raad al sinds lange tijd ver te zoeken is, blijkt bijna niemand bereid om daar publiekelijk verhaal over te doen.

En daar als burger pas na acht jaar achter komen en er iets van vinden, dát is pas de put dempen als het kalf verdronken is. Maar als je heel goed luistert (en dat heeft de media inmiddels gedaan), hoor je de stem van Rutger van Breemen (Groenlinks) ertussen:

 

“…misschien …misschien…”

 

Want alleen hij koos ervoor om in dit verhaal – dat van de gemeenteraad, en dus óók dat van hem – niet op te treden als figurant, maar als hoofdpersoon.

De tweet die Van Breemen afgelopen jaar achterliet ging weliswaar over een ander onderwerp (namelijk de wachtlijst van de GGZ), zijn bijschrift leest in dit licht toch anders dan eerst:

 

Hoofdpersoon of figurant?

In het AD doet Van Breemen een boekje open over de gang van zaken in de Gorcumse gemeenteraad, die “al een jaar of acht niet goed is”. “Boze telefoontjes en mailtjes”, regerende angst, met “de coronapandemie als katalysator”, want vanachter een laptopschermpje kun je het één en ander niet uitpraten tijdens de borrel. Dat heeft hij zelf ook gemerkt. Kwamen leden in de oppositiepartijen terecht, dan vatten sommige leden dat persoonlijk op. Het resultaat: Een héle felle oppositie.

Overige raadsleden nemen in de media wél de rol van figurant op zich, hun eigen rol daarmee bagatelliserend. Want de informatie die zij verschaffen wordt ingeleid met frasen als  “volgens raadsleden’, “een van de raadsleden zegt”, “een ander spreekt over”, “volgens een van de gesproken raadsleden”. En de kers op de taart: “Een ander raadslid beaamt dat”. Want zoals het een goede echo betaamt spreekt hij pas wanneer er eenmaal gesproken is.

Zij vertellen onder andere dat mensen elkaar bedreigen, het mailverkeer erg vijandelijk kan zijn en dat belangenverstrengeling geregeld vermoed wordt. Zo worden theaters om gratis kaartjes gevraagd en Gorinchem ineens volgebouwd met jeu-de-boules-banen.

Burgemeester Melissant

Burgemeester Reinie Melissant heeft het tij niet kunnen keren: Eén raadslid vermoedt dat zij ook voor haar eigen positie zou vrezen als ze “te veel met de vuist op tafel slaat”.

De burgemeester heeft wel eens geprobeerd gesprekjes te voeren met bij onenigheid betrokken partijen, maar “daarna gebeurde er niets meer”, aldus een anoniem raadslid. Op dezelfde pagina’s van het AD wordt Melissant geciteerd: “Het grootste deel van de raad heeft mij laten weten zich niet in het woord ‘angstcultuur’ te herkennen.” Hoeveel waarde moeten we aan dit soort statements nog hechten, wetende dat ‘Het grootste deel van de raad’ behoort tot de anonieme massa raadsleden die zijn naam liever niet bindt aan zijn woord?

 

“Kan de burgemeester dan iets doen aan dit relaas?”

“…helaas pindakaas… helaas pindakaas…”

 


Verheft men zich op deze manier tot méér dan echo’s in de beerput, of kiest men er expliciet voor elkaar in koor te blijven beamen? Zit de gemeenteraad de afgelopen acht jaar al in de put, het lijkt erop dat het gros ervoor kiest daar nog eventjes veilig te blijven zitten.

 

P.S. Vergeet in maart vooral niet te stemmen bij de gemeenteraadsverkiezingen. Recente openbaringen demonstreren daarvan het belang.

Bekijk hieronder de video die GorkumTV maakte over de laatste gemeenteraadsverkiezingen in 2018.